ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΗΜΩΝ ( Εμμ. Ροΐδης )

Το έθνος ημών υφίσταται πολιτικήν τινά ζύμωσιν,

καθ´ ην τα ακαθαρτότερα στοιχεία ανέρχονται και
επιπλέουσιν εν είδει εξαφρίσματος, επί της επιφανείας.
Ο τοιούτος αφρός, κατέχων, κατα τους νόμους της φυσικής,
τα ανώτατα στρώματα, θέλει κυβερνά, φλυαρεί και κλέπτει
ασυστόλως την Ελλάδα, μέχρις ου τελειώσει η ζύμωσις και
λάβη ανα χείρας ο λαός την μεγάλην εξαφριστικήν κουτάλαν.


 
Εμμ. Ροΐδης
(1877)

Χρυσό ξυνόμηλο

Ήταν κάποτε κάπου (μια φορά κι έναν καιρό έλεγε κάποια γιαγιά) μερικά αγοράκια και κοριτσάκια σε μια ιδεοδημιουργική δυτική πανίσχυρη χώρα, που είχαν απαυδήσει τα γαμήσια, τις αλλαξοκωλιές, τις παρτούζες και τα πολλά άλλα κοινωνικά εμψυχωμένα αθλήματα. Βαρέθηκαν τα βλέμματα φτεροχειρωμένων θηλυκοαρσενικών να θωπεύουν τους αθλημένους γλουτούς τους και τους λίγους ματσούς γερολάγνους-παντογνώστες, που προσπαθούσαν με επιμονή και την αρωγή ευλαβών αμαρτωλών του χρήματος να τους εμπεδώσουν τις αρχές των θεοτήτων στην επιστήμη της πραγματικότητας τους.

Κάπνισαν λοιπόν τα τσιγαριλίκια τους, ήπιαν τις τεκίλες, τα ουίσκια και τα ούζα τους, άλληλοθωπεύτηκαν, σκεφτήκαν να στερεώσουν την πραγματικότητα τους σε αρχαίες αξίες και Θεές, άρχισαν να ονειρεύονται τα ενδύματα της νέας τους θεάς Έριδας, μάλωσαν για τα χρώματα και αλληλογρονθοκοπήθηκαν.

Σκούπισαν με χαρτί τουαλέτας τα αίματα και τις μύξες κι αφού ξαναφιλιώθηκαν κάθισαν και θεωρητικοποίησαν τον ξυλοδαρμό τους στις ¨Αρχές της Δυσαρμονίας¨.

Έγραψαν στα γρήγορα το βιβλίο ¨Principia Discordia¨ (ρωτήστε τον Θείο Γκούγκλη να σας πει), το οποίο έγινε κάτι σαν Βίβλος της παρέας τους και ούτως η Έρις απέκτησε πολλούς ιερείς κι ακόμη περισσότερους πιστούς και λάτρεις της.

Εγώ ο έρμος ήξερα μονάχα, ότι η Discordia ήταν η εισαγωγή της Έριδας στην τότε Κοσμοκράτειρα της Δύσης και κάτι για ένα μήλο…

Έκλασα, ρεύτηκα και διερωτήθηκα:

Τι της ιστορεί ο θεογράφος Ησίοδος;;;

«Και γέννησε… και την ακατάβλητη Έριδα.

Μετά η μισητή Έρις γέννησε τον βασανιστή Πόνο, τη Λήθη, την Πείνα και τις Οδύνες που φέρνουν δάκρυα, τις Συμπλοκές, τις Μάχες, τους Φόνους, τους Ανδροσκοτωμούς, τις Φιλονικίες, τις Ψευδολογίες, τις Διαφωνίες, την Κακονομία, την Άτη που πάνε συνήθως μαζί, και τον Όρκο που τυρρανά τους πιο πολλούς ανθρώπους στη γη, όταν με τη θέλησή τους γίνονται επίορκοι..»

(Θαύμασε συγγενολόι… Όνομα και πράμα όλοι τους…)

Και ο Όμηρος λέει περίπου για την αξιότιμη κυρία ΄Εριδα:

«Δεῖμός τ᾽ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα, 
Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε,
ἥ τ᾽ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα
οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει·

(κι ο Φόβος κι η Τρομάρα κι η άπαυτα ξεφρενιασμένη Αμάχη,
του Άρη του αντροφονιά η συντρόφισσα κι αντάμα κι’ αδερφή του,
που λίγο λίγο πρώτα ασκώνεται, μα γρήγορα στυλώνει
ψηλά στα ουράνια το κεφάλι της και περπατάει στο χώμα. )»

«Τρώες κι Αργίτες χίμηξαν κι ο ένας τον άλλο έσφαζαν, 
και την πικρή στο νου κανένας τους δεν έβαζε φευγάλα. 
Κι ήταν ο πόλεμος ισόβαρος, κι εκείνοι ως λύκοι ορμούσαν. 
Κι η Αμάχη (σ.σ. Έριδα) εχαίρουνταν θωρώντας τους η πικροφαρμακούσα᾿ 
τι ήταν η μόνη απ τους αθάνατους στον πόλεμο μαζί τους»

Διερωτήθηκα, αν υπάρχει μόνο μια Θεά  Έρις...

Κι αν ναι ή όχι, στα τέτοια μου δλδ! (Εγώ με τον Αρχίλοχο σιμά, ασπίδα θα πετάξω…).

Αλλά επειδή είναι της μόδας να τα ρίχνουμε όλα σε αποδιοπομπαίο τράγο γούγλισα μερικές ωρίτσες για την λεγάμενη μου και βρήκα πράγματα και θαύματα. Εδώ αναφέρω μόνο τα θαύματα.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά εγώ το Εριδάκι μου το προτιμώ αμφίρροπο.

«Όποιος ψάχνει, βρίσκει!», αναφέρεται σε μερικές Βίβλους και ιδού η υπόθεση μου περί της ιστορικά ατεκμηρίωτης Έριδας, την οποία εναποθέτω στο πνεύμα της επιστημονικής κοινότητας του κυβερνόχωρου προς (εν)τριβήν και επαλήθευση ή τουναντίον!

----------------------------------------------------------------------------------------------

Η Κυρία Έρις ήτο στα μυθοϊστορικά χρόνια κατινίζουσα ανεκπλήρωτη σεξουαλικά συμβία του οπωροκηπουρού κυρίου Βάρι(ήταν βαρύς κι ασήκωτος) στις Μηλιές του ωραιοτάτου και ανταγωνιστικού του Όλυμπου Πηλίου. Ο αφέντης της έπασχε από μηλοαλλεργία, δεν μπορούσε να γευτεί τους ανθούς και τα φρούτα της προτίμησης της και γι αυτό της είχε αναθέσει την καλλιέργεια των μηλεώνων τους και εμπορία των καρπών των. Την εργασία αυτή η ΄Εριδα την έκανε μετά χαράς, γιατί της άρεσαν τα ξυνόμηλα.

Το Εριδάκι ήταν λοιπόν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μια (κατα)πληκτική αλλά λιγάκι φθαρμένη Κυρία στην δεύτερη της άνοιξη, όπως βλέπετε και στην αυθεντική της πρώτη εικόνα:

Μια λοιπόν φθινοπωρινή μεσημβρίαν Κυριακής (Δευτέρα ήταν παζάρι στην Ιωλκό), της ανέθεσε ο +(-ν)ζυγος της να μεταφέρει την σοδειά τους σε ξυνόμηλα στα ψυγεία του Κυρίου Τήκα, επειδής οι τιμές ξυνόμηλων είχαν πέσει και ήθελε να περιμένει την άνοιξη. Είχε όρεξη για κυριακάτικη βολτίτσα το Εριδάκι και δέχτηκε την αγγαρεία χωρίς μαρξιστολενιστικομαοϊκές ιστορικο-υλιστικές αντιπαραθέσεις. Αντιπαθούσε όμως τον Κύριο Τήκα λόγω των ακριβών του ψυκτικών. Πήρε λοιπόν ένα κίτρινο ξυνόμηλο για να χαράξει πάνω του σαν επαναστατημένη ρήση ενάντια στην βιομηχανικοψυκτική αφαίμαξη του αγροτικού προλεταριάτου «Τήκα Ληστή!». Επειδή όμως είχε βγάλει μόνο με πεντέμισι την Πέμπτη δημοτικού, ανορθογράφησε και έγραψε «ΤΗ ΚΑΛΛΙΣΤΗ». Φόρτωσε το ανεμόπτερο (το βλέπετε στην εικόνα) της με τα φρούτα και αναχώρησε για τον Τύρναβο, στους πρόποδες της οικίας τω Ολυμπίων που ήταν και κεφαλοχώρι της γειτονιάς. Βρε φτου του μη υπάρχοντος Ολυμπίου Διαόλου, έτυχε σ ένα κενό αέρος κι απ το φορτίο της έπεσε το χρυσό ξυνόμηλο στην ΓΗ! Κι αυτό το διαολεμένο έλαχε στον πρωτόσυρτο χορό ενός γάμου στο Πήλιο και δη στην Μακρυνίτσα, στον οποίο ήταν μεν καλεσμένη, αλλά δεν πήγε λόγω απορίας για το γαμήλιο δώρο. Η Ήρα σαν συμπεθέρα είδε πρώτη το ουράνιο μηλαράκι το ζηλεύτηκε…, σκοτώθηκαν μεταξύ τους οι Θεές για το ποιά είναι η κάλλιστη -την Αρτεμούλα δεν την σκεφτήκαν διόλου, αν και της πρόσδιδαν το επίθετο Καλλίστη, διότι ήτο αλλοδαπή Θεά κι έτρεχε σε δάση και λαγκάδια-…  και τα επόμενα τα ξέρετε (…αν και κάλεσαν τον μηλοπαραγωγό Βάρι σαν κριτή και όχι κάποιον αλλοδαπό Πάρι, όπως ισχυρίζονται μερικοί πολυπολιτισμικοί…)!!!!

Έτυχε κι εκείνη η καταραμένη χρονιά που έκαναν κραχ τα αναθεματισμένα Χρηματιστήρια Αξιών της ευρύτερης περιοχής Ολύμπου, αυτοκτόνησε και ο Κύριος Βάρις, γιατί δεν του καθόταν η Έλενα, σκουλήκιασαν οι μηλιές και το Εριδάκι έπρεπε να θρέψει 2 συζυγικά και 3 μπάσταρδα. ‘Έτσι έγινε πόρνη, όπως το διαπιστώνετε εδώ:

Κάποτε μετά τον Μεσαίωνα η Έρις έγινε μάγισσα ονόματι ClaCla αλλά ξέφυγε της Ιεροεξέτασης, απ όσα γράφουν τα δυσανάγνωστα κιτάπια του ναού του Νέου Σωτήρος στην Λισσαβόνα:

Οι ιστορικές πηγές δεν αναβρυούν περισσότερα. Κάποιος δημόσιος ιστοριοδίφης του Δήμου Λάρισας μου ανέφερε, ότι τελικά έγινε μαχητική φεμινίστρια στο αγωνιστικό κίνημα «Το Φανταιζί Αλλού» (Το βλέπετε εδώ):

(Εγώ πάντως νομίζω, πως το έχουν παρεξηγήσει το κορίτσι κι αδίκως ο διασυρμός της….. μα για του κακού το δίκιο…. Βοήθειά μας και Μεγάλη η Χάρη της!)

Μαζί το φάγαμε!!!

Γιά την νεολαία...

Από συνέντευξη του Stéphane Hessel:

Ποια είναι τα προβλήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη η νεολαία σήμερα;
Ο σημερινός κόσμος είναι γεμάτος κινδύνους για τη νεολαία. Οι αμφισβητήσεις των δικαιωμάτων είναι πολύ πιο δύσκολο να ανιχνευτούν πια. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, τότε που ανήκα κι εγώ στη νεολαία, βρισκόμασταν αντιμέτωποι μ’ έναν ορατό εχθρό. Και η επόμενη γενιά είχε να αντιμετωπίσει ορατές αμφισβητήσεις: άρση του αποικιακού καθεστώτος, ολοκληρωτισμός, απαρτχάιντ… Σήμερα ζούμε σ’ έναν κόσμο, όπου η βία είναι ακόμα παρούσα. Πρέπει, όμως, να λάβουμε υπόψη την απειλή του καπιταλισμού όπως αυτός εφαρμόζεται σήμερα. Η νεολαία πρέπει να αντιληφθεί την αναγκαιότητα που υπάρχει ν’ αντισταθεί ενάντια στη φτώχεια, την εκμετάλλευση και την περιφρόνηση των εργαζομένων από τους έχοντες. Τέλος, υπάρχει μία ακόμα αμφισβήτηση: η επιδείνωση του πλανήτη μας. Αν δεν λάβουμε δραστικά μέτρα, σε 50 χρόνια μπορεί να μην είναι βιώσιμος για τον άνθρωπο.

Ποιες είναι οι συνέπειες των προβλημάτων της νεολαίας;
Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να επιβάλουν ορισμένες συμπεριφορές, που είναι μάλιστα αντίθετες με τις Διακηρύξεις και τις Συνθήκες των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Συγκεκριμένα φυλετικές, θρησκευτικές ή φτωχές μειονότητες παραμελούνται από την κυβέρνηση στο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Αυτή είναι απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι στη νεολαία που έχει γαλουχηθεί με τη Διακήρυξη Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Κρύβουν πολλούς κινδύνους οι επιλογές που κάνουν οι κυβερνήσεις προκειμένου να παραμείνουν στην εξουσία ή να έχουν προνομιούχες σχέσεις με τους κεφαλαιοκράτες.

Θεωρείτε απαραίτητη τη δημιουργία Χάρτας Δικαιωμάτων Νεολαίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο;
Από το 1989 έχει ψηφιστεί η Συνθήκη Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού, ωστόσο δεν υπάρχει καμία για τη νεολαία. Η προστασία της νεολαίας πρέπει να κατοχυρωθεί από τα κράτη και τους διεθνείς οργανισμούς. Το ερώτημα είναι τι θα περιλαμβάνει. Σήμερα η πλειοψηφία των νέων σπουδάζει. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις αμελούν ότι παιδεία δεν σημαίνει απλώς μετάδοση της γνώσης, αλλά και της ηθικής και των κοινωνικών αξιών.

Είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της δυνατότητας των νέων για μια ανεξάρτητη ζωή;
Έχουμε την πολιτική ευθύνη να εξασφαλίσουμε τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που θα επιτρέπουν την υλική ανεξαρτησία των νέων. Οι μακροχρόνιες σπουδές και η υψηλή ανεργία των νέων, ωστόσο, αποτελούν εμπόδιο. Οι κυβερνήσεις παραμένουν αδιάφορες στα αιτήματα των φοιτητικών συλλόγων και των νεολαιίστικων οργανώσεων.

Θεωρείτε ότι δίνεται χώρος συμμετοχής στη νεολαία στα κέντρα λήψης αποφάσεων σ’ εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο; 
Η αποπολιτικοποίηση της νεολαίας σήμερα είναι ένα τεράστιο σφάλμα. Οι νέοι δεν πρέπει να γυρίσουν την πλάτη στην πολιτική. Δεν πρέπει να πειστούν ότι η πολιτική είναι άχρηστη. Όποιος εμπλέκεται με την πολιτική -φοιτητικοί σύλλογοι ή κόμματα- δεν σημαίνει ότι ενδιαφέρεται για τα προσωπικά του συμφέροντα και ότι θα πρέπει να εγκαταλείψει το όραμά του για ένα καλύτερο μέλλον. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι πιο κρίσιμες πολιτικές περίοδοι ήταν εκείνες που οι νέοι και νέες αναλάμβαναν σημαντικές ευθύνες. Μόνο η νεολαία μπορεί να φέρει την ελπίδα. Οι νέοι άνθρωποι που αγωνίζονται σήμερα θα αποτελέσουν τα καλύτερα στοιχεία της αυριανής κοινωνίας.

Γιατί να εμπλακούν οι νέοι με την πολιτική;
Η γενιά μου έμαθε τη λέξη «αντίσταση», λόγω της κατοχής. Πιστεύω ότι η λέξη αυτή έχει την ίδια αξία και για τη σημερινή νεολαία. Η μεγαλύτερη νίκη, που μπορεί να πετύχει, είναι να μάθει να αγωνίζεται ενάντια σ’ ό,τι την προσβάλλει και να μάθει να οργανώνεται και να αντιστέκεται. Θα πρέπει, επίσης, να μάθουν τη διαφορά του νόμου και της νομιμότητας. Πολλές φορές ο νόμος κρύβει μέσα του οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Η ανυπακοή σε αυτούς τους νόμους μπορεί να έχει την αστική νομιμότητα. Η νεολαία σήμερα έχει ένα ισχυρό εργαλείο, που εμείς δεν είχαμε: το διαδίκτυο, που διευκολύνει την οργάνωση εθνικών, ευρωπαϊκών και παγκόσμιων δικτύων αντίστασης.

Ποια η διαφορά της συμμετοχής της σημερινής νεολαίας στη πολιτική ζωή, με τη δική σας γενιά;
Μέχρι τα 20 μας δεν είχαμε καμία πολιτική συμμετοχή, πέρα των μαχών που δίναμε στο δρόμο, οι αριστεροί απέναντι στους δεξιούς. Η κατανόηση των πολιτικών προβλημάτων σήμερα γίνεται σε πιο μικρή ηλικία και αυτό είναι κάτι ελπιδοφόρο, γιατί έτσι η νεολαία μπορεί να καταφέρει περισσότερες ανατροπές. Όποτε μιλάω σε αμφιθέατρα, λέω στους φοιτητές: «Το πρώτο που πρέπει να καταλάβετε είναι τι σας εξεγείρει. Τι βρίσκετε δυσβάσταχτο στη ζωή σας, τη ζωή των φίλων σας, της οικογένειάς σας και των συνανθρώπων σας». Εκεί θα βρουν τις πρώτες πηγές για τα προβλήματα των πολιτών. Οι νέοι έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι από κάποια ηλικία και μετά. Ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουν όσο πιο νωρίς γίνεται την αναγκαιότητα της πολιτικοποίησής τους.

Ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι φόβοι σας για το μέλλον; 
Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι η οικολογική καταστροφή. Ωστόσο δεν υποτιμώ την αναγκαιότητα αποδοχής των πολυπολιτισμικών κοινωνιών. Οι νέοι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να συνυπάρχουν με όλους.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες ελπίδες σας; 
Υπάρχει ελπίδα για το μέλλον, σήμερα που έχουμε τη γνώση για την εξέλιξη του ανθρώπου και για τη δημιουργία των ιδεών… Έτσι μπορούμε να χτίσουμε έναν περισσότερο αρμονικό κόσμο. Η αναζήτηση της αρμονίας μπορεί να βρεθεί στη νεολαία που είναι άγρυπνος φρουρός των δικαιωμάτων.

Τι μήνυμα στέλνετε στους νέους ανθρώπους;
Εξοργιστείτε! Εξεγερθείτε!

Μετάφραση - απόδοση από τα αγγλικά και τα γαλλικά: Ιωάννα Δρόσου για την Εποχή.

Βιογραφικά και έργα του εδώ:

http://en.wikipedia.org/wiki/St%C3%A9phane_Hessel

Η ροή της φύσης…

Γαλήνια, ήρεμα, γλυκά

είν΄ τα νερά του Νείλου…

Πορεύει την αγάπη του

στης αραπιάς την άμμο…

Δίνει ζωή σε φοίνικες

ποτίζει τα γελάδια

δροσίζει νεαρά παιδιά

που κολυμπούν σε δέσεις

Μα σαν θολώσουν οι ουρανοί

και τρέξουν δάκρυα άγρια

ουαί σε κόρη μελαψή

που πλένει τα προικιά της

Η αληθινή ιστορία της Άφρως…

Η μυθιστορία της ουράνιας κόρης δεν είναι κατά τους αυτόχθονες της νήσου αληθής, διότι ο Ησίοδος σαν λαφαζάνης καλαμαράς  δεν χαπάριζε κυπριακά, όταν του μνημόνευαν την ιστορία της οι καλόηροι του Ιερού  της Ήρας στις Πλάτρες (εκεί καλέ, που κελαηδούν τ αηδόνια κατά τον Σεφέρη…).

Αυτοί λοιπόν οι θεοσεβούμενοι άδρωποι -που δεν πιστεύω να μου είπαν ψέματα, καθότι έχουν στo οστεοφυλάκιο τους το μικρό δαχτυλάκι του αριστερού ποδιού της Άφρως- μου αφηγήθηκαν τα πραγματικά γεγονότα…

Η Άφρω, κατά τις πρεσβείες τους, ήταν μια  κορούα πουλαροπερτικοσιηλούα  του αρχαίου Ιδαλίου (μετανομασθέν σε Δάλι, για να μπορούν να το προφέρουν οι Εγγλέζοι τουρίστες Dali) πατρός ονόματι Πανίκου και μητρός Ουρανίας (χαϊδευτικά Ράνια), αν και βρομόγλωσσες λένε, ότι πραγματικός γεννήτωρ της ΄Αφρως ήτο το γειτονόπουλο της Ράνιας Κοκούϊν με το οποίο έπαιζε γιατρούς από παιδικής ηλικίας.

Η σύλληψις της έγινε κατά την διάρκεια σχολικής εκδρομής εις τα Λεύκαρα προς μύησιν εις την τέχνη του παραδοσιακού κεντήματος. Τώρα ποιός κέντησε ποιά, δεν έγινε γνωστό, αλλά η Ράνια αγγαστρώθην και χωρίς πολλές κουβέντες την χάρτωσαν με τον Πανίκο, που ήταν αλανιάρης και γόνος επιφανούς οικογενείας καλλιεργητών κολοκασίων, ενώ ο κύρης του Κοκούϊν πτωχοσκαρπάρης, και την προίκισαν με δέκα ποτιστικές σκάλες πρώιμης παττίχας.

Η Ουρανία έτεκε προώρως εις τις αμμουδιές της Πέτρας του Γραικού (τότε δεν υπήρχαν Ρωμιοί), όπου είχε πάει μαζί με την ανηψιά της την Στελλούν, για να επιδείξουν τις καμπύλες τους σε Ρώσους πλουτολιγάρχες μπας και...

Έτσι λοιπόν εγεννήθει η Άφρω πίσω από μυρτιά στην σκιά ιερού βράχου, πάνω σε άμμο δροσισμένη με νυχτιάς αγέρι και δεν ανεδύθει από τον αφρό που δημιούργησε το εκσφενδονισμένο τσουτσουνάκι του Ουρανού -ευνουχισμένου από τον γυιό του- στην θάλασσα νοτίως των Κυθήρων,

Φυσικά ψεύδεται και ολίγον τις ο Όμηρος, που λέει ότι η θεά καλλωπίστηκε με τις Ώρες από τις θεραπαινίδες της και μεταφέρθηκε στον Όλυμπο, όπου παρουσιάστηκε στους υπόλοιπους θεούς.

Απλά η μάνα της και η θκειά της την φάσκιωσαν με τα παρεά τους και την μετέφεραν στα διπλανά Κουβούκλια (σήμερον Κούκλια), όπου η Στελλού κατείχε εκ κληρονομίας αρχοντικό εμβαδού τεσσάρων επί τεσσάρων δρασκελιών, άνευ κοινοχρήστων χώρων, με προσθαλάσσια θέα.

Εκεί την έπλυναν με φρέσκο ροδόσταγμα και με απόσταγμα γιασεμιού, που είχε κάνει δώρο στο γάμο της Στελλούς η κουμέρα της η Ηρώ και της ετραγούδησαν:

«Τα δκυό σου σιείλη τα γλυκά, γιασεμίν μου,
ώ! τα μάθκια τα μεγάλα, ώ! γιαβρί μου»

Απεκοιμήθην το μωρόν με την αγριοφωνάρα της θκειάς της, μιας και δεν είσιεν άλλην επιλογήν, μα από τότε αποζητούσε πάντα τα φιλοσοφημένα της άσματα, όταν ήθελεν να αποφασίσει τα περί του τι, πως και ποιού κυρίως…

Εξύπνησεν το μωρό, η ΄Αφρω, πεινασμένο και αναφώνησε:

-«Θέλω κοκό!!!!» και της έφεραν το γειτονάκι τον ΄Ερω να παίξει…

Φυσικά οι ιστοριοδίφες δεν ηύρον ακόμη την αμβροσία που εξωραΐζει τις Θεές και τρέφει τους μόσχους, αλλά είναι σίγουροι, ότι η ΄Αφρω περνούσε τα θέρη της στις πλαγιές του Ακάμα για να μην μελαμψώνει.

Εκεί κοντά στο σημερινό Λατσί είχε και το Λουτρό της, όπου σήμερον το επισκέπτονται πολλές πολυπολιτισμικές θεραπαινίδες, για να νυφθούν και εξιλεωθούν του Έρωτος, ώστε να αμείβονται κανονικά με εισφορές στο ΙΚΑ, ΦΠΑ υπηρεσιών κλπ. κρατήσεις υπέρ του κοινωνικού συνόλου…

Δευτέρα και Παρασκευή πήγαινε με την Στελλού ν ανάψουν κεράκια στο νεκροταφείο –στους Τάφους των Βασιλέων- στα πρόθυρα της Πάφου, και μιά Παρασκευή απόγιομα ήταν που είδε την 1200αρα χρυσοβαμμένη  μοτόρα με επιβαίνοντα μαλλιαρό γκομέναρο ταττουϊσμένο στα μπράτσα και το εξόστ της να βροντοφωνεί σε μελωδία οπλοπολυβόλου…

Ερωτεύτηκε αυτοστιγμεί… κι έβαλε την θκειά της να μάθει περί αυτού.

Τηλεφώνησε τούτη πάραυτα τον αρφότεκνο της τον Πάμπο, που ήταν Μουχτάρης του τόπου, κι έμαθε ότι είναι ο Άρης, τέκνο καλαμαρά αρχοντοχωριάτη περιοχής Θεσσαλίας, κάποιου κύριου Δία, με ολάκερο βουνό δικό του.

Βουρ λοιπόν κόρη και θκειά στο Hotel που διακοπούσαν οι Θεοί, η Άφρω λικνιζόμενη με λειψό μαγιό στην αμμουδιά ταχαμδήθεν να ψάχνει κογχύλια και η Στελλού στην ανεύρεση του Δία.

Τον βρίσκει ρεμαλιάζοντα σε τραπεζάκι στην άκρη της πισίνας και γευόμενο Ζιβανία να αναπολεί παλιές του δόξες στο δείλιασμα του Απόλλωνα στα δυτικά της μεγαλομάρτυρος νήσου…

-          «Το μωρό μας ερωτεύτηκε το μωρό σου..», του τα λέει στα ίσια…

Ξενίστηκε λιγάκι ο Δίας με την ευθεία πρόσκρουση και ορίζει:

-           «Ας περάσει πρώτα η μικρά από τον μεταμεσημβρινό μου πάγκο, για να μην δώσω και χοίρα σε τορβά στον αγαπητό μου υιό, και θα αποφασίσω..»

Έτσι κι έγινε το επόμενο επταήμερο και κατόπιν πολυπληθών γεύσεων έκρινε ο μεγάλος…

-          «Θα την θυγατηρθετήσω κι ας έλθει με το επόμενο flight συν προίκα στον Όλυμπο να διαπραγματευτεί τα των γαμιαίων μετά της συμβίας μου.

Την καλοδέχτηκε η Ήρα στο φτωχικό των Θεών, ήταν όμως και η ΄Αφρω το πρώτο μοντελάκι για τα επικοινωνιακά των, σκέφτηκε μάλλον να κάνει και επίσημο γάμο ανώτερο σε τηλεοπτική αναμετάδοση του πρόσφατου βρετανοβασιλικού, μα αγαπούσε υπέρμετρα τον μπεχλιβάνη Άρη της και φρόνησε να την συζεύξει με τον κακομούτσουνο γιό της Ήφαιστο, για να μην παραμείνει παρθένος και την ματαδέσει ο άθλιος μαστοράκος σε χρυσό θρόνο…

Όπερ κι έγινε, αλλά χωρίς αναμετάδοση μιας και δεν συνεισέφεραν πολλά οι λίγοι χορηγοί.

… τα υπόλοιπα τα ξέρετε…

Για την Άννα της προσμονής

Τα μάτια της φανταχτερά

τα φρύδια δασωμένα

μα ένα δάκρυ που έτρεχε

στην άκρη των βλεφάρων

κανένας δεν το μάντεψε

κι ας έγινε ρυάκι...

Πολύ νωρίς δωρίθηκε

μ αντίτιμο δεν πήρε

Ήτανε χαλεποί καιροί

κι αυτή καστανομάτα

Κι αναζητεί μες σε βουνά

γυρεύει σ άγρια δάση

μην βασιλόπουλο και βρει

έστω φτωχό τσομπάνη

να της χαϊδέψει τα μαλλιά

αγάπη να της τάξει...